Jak leczyć streptodermę

Streptoderma jest chorobą zapalną skóry, która powoduje Streptococcus. Choroba jest częściej diagnozowana w dzieciństwie, ale nie wyjątek i przypadki choroby u dorosłych. Jak leczyć streptodermę i czy można się jej całkowicie pozbyć?

Obowiązkowe warunki, które muszą być przestrzegane podczas leczenia choroby

W każdym razie, nawet przy rozwoju łagodnej postaci choroby, konieczne jest przeprowadzenie odpowiedniego leczenia, ponieważ streptoderma może być przenoszona od chorego do zdrowego. Innymi słowy, jest zaraźliwa. Ponadto, bez odpowiedniej terapii, choroba może rozprzestrzenić się na duże obszary skóry, co będzie wymagało poważniejszego leczenia.

Jednym z warunków, które muszą być przestrzegane podczas leczenia choroby, jest higiena osobista. Czynnik ten odgrywa ważną rolę nie tylko w leczeniu streptodermy, ale także w zapobieganiu jej, co pomoże uniknąć rozprzestrzeniania się zarazków u zdrowej osoby. W przeciwnym razie główna terapia nie przyniesie rezultatów, a choroba przejdzie w przedłużony przebieg.

Nie jest trudno obserwować higienę osobistą, najważniejsze jest przestrzeganie kilku prostych zaleceń:

  • nie zwilżanie dotkniętych obszarów skóry, nie pływanie przez pierwsze 5 dni po rozpoczęciu rozwoju patologii, ale tylko do mycia oddzielnych części ciała (narządów płciowych, nóg i tych, które nie są zaangażowane w zmianę);
  • w przypadku zabiegów wodnych konieczne jest użycie wilgotnych chusteczek i ręcznika, w żadnym wypadku nie należy go oblewać chochlą, aby uniknąć rozpryskiwania wody na obszar objęty stanem zapalnym);
  • jeśli występuje swędzący zespół, w żadnym przypadku nie należy czesać skóry i dotykać obszaru dotkniętego chorobą (aby zapobiec rozwojowi zespołu, można przyjąć leki przeciwhistaminowe przepisane przez lekarza prowadzącego);
  • ręcznik i naczynia powinny być ściśle indywidualne;
  • jeśli na skórze występują drobne obrażenia i zadrapania, należy je codziennie leczyć dowolnym środkiem antyseptycznym.

Ponadto eksperci zalecają codziennie higieniczne czyszczenie pomieszczenia, w którym mieszka pacjent, częściej do prania i prasowania bielizny.

Leki

Jak leczyć streptodermę, może tylko ustalić lekarza. W procesie terapii za pomocą leków i środków ludowych przeprowadzamy fizjoterapię. Zwróć także uwagę na dietę i przestrzegaj określonej diety.

Lokalne leki na łagodną chorobę

Leczyć streptodermę u dzieci i dorosłych za pomocą lokalnych preparatów. Takie fundusze są obowiązkowe przepisywane przez lekarza prowadzącego, ponieważ z ich pomocą można zmniejszyć intensywność procesu zapalnego i pojawiające się objawy. Jakie środki będą potrzebne w tym czy innym przypadku zależy od ciężkości choroby.

W każdym przypadku nałożenie wilgotnych opatrunków na dotknięty obszar. Stosuje się rezorcynę (wodny roztwór 1–2%) lub azotan srebra (0,25%). Kawałek sterylnej gazy, złożony kilka razy, zwilża się w roztworze i nakłada na dotknięte obszary kilka razy dziennie, utrzymując przez 1 godzinę.

Jako środek antyseptyczny możesz wziąć zwykłą Zelenkę

Wymagane jest również stosowanie środków antyseptycznych i suszących. Na przykład może to być zwykła zielona brylantowa (brylantowy zielony roztwór) lub lek o nazwie Fucorcin. Środki wytrzeć dotknięty obszar 2-3 razy dziennie.

W niektórych przypadkach i tylko zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego stosuje się maści steroidowe (hormonalne). Leczenie streptodermy u dorosłych i dzieci za pomocą takich środków jest konieczne z ostrożnością, ponieważ ich stosowanie może powodować rozwój poważnych objawów ubocznych i poważnych powikłań.

Antybiotyki na skomplikowany kurs

Preparaty antybakteryjne mogą szybko leczyć streptodermę u dzieci. W tym celu wymagane są specjalne wskazania, a mianowicie zasięg zmiany i przebieg choroby w zaawansowanym stadium. Z reguły są to lokalne maści zawierające antybiotyk, którego działanie jest łagodniejsze niż tabletek:

  • Gentaxan (środek przeciwdrobnoustrojowy ma długi okres działania; maść należy nakładać cienką warstwą na obszary objęte stanem zapalnym, mocując ją ciasnym bandażem na górze; konieczne jest izolowanie, takie jak zespół świądowy, pokrzywka, kontaktowe zapalenie skóry z objawami ubocznymi);
  • Baktroban (preparat bakteriobójczy w postaci maści można nakładać bawełnianym wacikiem, równomiernie smarując dotknięty obszar, który jest umocowany nad bandażem);
  • Baneocyna (zawiera dwuskładnikowy lokalny antybiotyk i działa głównie na mikroflorę gram-dodatnią; środek stosuje się cienką warstwą na obszarach objętych stanem zapalnym kilka razy dziennie; często maści towarzyszą objawy uboczne, a mianowicie wysypka skórna spowodowana reakcją alergiczną, suchością skóry właściwej).

Dla dorosłych przepisano inne antybiotyki o szerokim spektrum działania, a mianowicie:

  • Amoksilav (dzienna dawka - 2 tabletki podzielone na kilka dawek; nie przepisane na rozwój zapalenia wątroby, żółtaczki, indywidualnej nietolerancji na składniki);
  • Augumentin (dzienna dawka - 1 tabletka 2 razy dziennie lub do 7 g po podaniu dożylnym; nie przepisuj leku na zaburzenia czynności wątroby, podczas ciąży i nadwrażliwości na składniki);
  • Erytromycyna (dawka dzienna - nie więcej niż 2 g; nie przepisuj leku na indywidualną nietolerancję na składniki, choroby wątroby i nerek);
  • Ceftriakson (stosowany do wstrzykiwań domięśniowych w pojedynczej dawce 0,5 g, rozcieńczony w 2 ml wody; maksymalna dzienna dawka leku - 4 g; nie przepisywany w czasie ciąży i laktacji, z niewydolnością wątroby).

Immunomodulatory i terapia witaminowa

Immunomodulatory mogą być przepisywane przez lekarza prowadzącego, który zwykle przyjmuje się w przypadku przewlekłego przebiegu choroby, który rozwija się z nawrotami co najmniej 1 raz w ciągu 3 miesięcy. Główne wskazanie do ich celu - niedobór odporności w organizmie. Immunomodulatory obejmują Timalin, Taktivin, Lewamisole, Polyoxidonium, Meglumin itp.

Aby zwiększyć ochronne siły odporności zaleca się przyjmowanie multiwitaminy.

W przypadku rozpoznania przewlekłej postaci streptodermy lub jej powolnego przepływu konieczne jest przyjmowanie preparatów witaminowych, które zawierają kwas askorbinowy (witamina C) i witaminy z grupy B. Zaleca się przyjmowanie preparatów multiwitaminowych przez kilka miesięcy w trakcie rozwoju dowolnej formy choroby. Mogą to być Multitabs, Complivit, Vitrum lub inne.Aby poprawić mikrokrążenie, przepisują leki, takie jak nikotynian ksantinolu lub pentaksofilina.

Fizjoterapia

Gdy tylko ustąpią ostre objawy choroby, to znaczy wyraźne objawy, należy przepisać procedury fizjoterapeutyczne. Przyczyniają się one do wzmocnienia odporności lokalnej i ogólnej, regulacji procesów metabolicznych w organizmie, mikrokrążenia krwi. Ponadto, dzięki regularnej fizjoterapii, możesz szybko zatrzymać proces zapalny i zregenerować uszkodzoną warstwę skóry właściwej.

Najczęściej przepisywane napromieniowanie dotkniętych obszarów promieniami ultrafioletowymi (terapia UV), jak również napromieniowanie krwi. Terapia laserowa jest równie skuteczna. Całkowity czas trwania leczenia i dokładną dawkę napromieniowania określa lekarz prowadzący, w zależności od indywidualnych cech rozwoju streptodermy.

Jak jeść

Leczenie streptodermy na twarzy dziecka lub dorosłego jest również konieczne dzięki metodzie obserwacji prawidłowej diety. Głównym zaleceniem lekarzy jest ograniczenie spożywania pokarmów zawierających węglowodany. Warte rozliczenia i picia. Oprócz zwykłej wody zaleca się spożywać sok, różne kompoty, świeżo wyciskane soki.

Spożywane pokarmy muszą być nasycone białkiem.

Powinien być włączony do diety chudego mięsa i ryb. Przydatne będzie spożywanie różnych zbóż i zup warzywnych. Świeże warzywa i owoce muszą być włączone do codziennych posiłków, ale czekolada, lody, dżem, ciasto powinny być wykluczone. Mięso należy gotować przed użyciem.

W niektórych przypadkach pokarmy białkowe nie są uwzględniane w diecie, zwłaszcza jeśli są one uczulające dla ludzkiego organizmu (ryby, białko jaja itp.). Białka są zawarte w produkcie takim jak twaróg.

Zamiast cukru zaleca się substytuty cukru.

Zamiast cukru w ​​rozwoju streptodermy konieczne jest stosowanie zamienników cukru, takich jak sorbitol lub ksylitol. Ten ostatni jest używany najczęściej, ponieważ jego smak najdokładniej kopiuje smak prawdziwego cukru, a ponadto ma pozytywny wpływ na metabolizm węglowodanów i metabolizm tłuszczów w organizmie, bez wprowadzania insuliny do tego procesu.

Powinien być włączony do diety i tych produktów bogatych w tłuszcz. Można to wytłumaczyć faktem, że tłuszcz mleczny i nierafinowany olej zawierają w swoim składzie dużą ilość takich witamin, jak A i E, przyczyniając się do szybkiego gojenia skóry, w tym streptodermy. Ponadto witaminy te zwiększają odporność organizmu na czynniki zakaźne i osłabiają reakcję alergiczną.

W przypadku przewlekłej postaci choroby, zwłaszcza w okresach zaostrzenia, ważne jest wykluczenie z diety przypraw i przypraw, które przyczyniają się do podrażnienia skóry i wzmacniają proces zapalny.

Środki ludowe

W domu można leczyć środki ludowe streptoderma, z których przygotowuje się kompresy, maści i proszki:

  • żołędzie lub liście dębu (każdy ze składników skręca się w maszynce do mięsa i kładzie na dotkniętym obszarze, mocując go sterylnym opatrunkiem na wierzchu; zmienia kompres co 3 godziny);
  • sok czosnkowy i czarny pieprz (składniki są mieszane w równych proporcjach, po czym narzucają powstałą masę na dotknięty obszar, zachowując 30 minut; procedurę przeprowadza się 3 razy dziennie);
  • miód i granat (składniki są mieszane w równych proporcjach, wkładane na obszary zapalne przez 30 minut; zabieg należy przeprowadzać trzy razy dziennie);
  • miód i czosnek dubrovnik (wymieszać w równej objętości, odparować za pomocą łaźni wodnej, a następnie nanieść otrzymany produkt jako maść 3 razy dziennie);
  • liście dębu (liście są dobrze wysuszone, zmiażdżone na proszek i użyte jako proszek na dotkniętych obszarach; zabieg przeprowadza się trzy razy dziennie);
  • owłosiony jastrząb (wysuszyć roślinę, zmielić na proszek i posypać zapaloną skórę kilka razy dziennie);
  • proszek malachitowy (szczególnie skuteczny w przypadku wyprysku wilgotnego; stosować jako proszek przez cały dzień).

Streptoderma, której towarzyszą objawy skórne, nie jest niebezpieczną chorobą, którą można całkowicie wyeliminować dzięki terminowemu rozpoczęciu terapii.

Jak skutecznie leczyć streptodermę na twarzy

Streptoderma twarzy nazywana jest chorobą zakaźną, objawiającą się w postaci wielu suchych porostów o niewielkich rozmiarach na skórze twarzy. Zmiany są jaskrawo różowe lub czerwonawe, zaokrąglone z rozmytą krawędzią, rosnącą wraz z postępem choroby. W przypadku suchej streptodermy obserwuje się również peeling skóry w obszarze infekcji, owrzodzenie, ropienie i świąd są praktycznie nieobecne lub występują tylko w ostrym lub przewlekłym przebiegu choroby.

W przypadku niespodziewanego pojawienia się, leczenie paciorkowców na twarzy powinno być wykonywane ambulatoryjnie, ponieważ patogeny są mikroorganizmami paciorkowcowymi, które wpływają na wierzchnią warstwę skóry twarzy w obszarze oparzeń słonecznych, pękania, mikrourazów lub powierzchownych uszkodzeń skóry. Zakażenie następuje poprzez kontakt z chorymi ludźmi lub podczas używania przedmiotów zakażonych paciorkowcami. Okres inkubacji choroby wynosi od siedmiu do dziesięciu dni. Najprawdopodobniej rozwój tej choroby u dzieci.

Leczenie streptodermy na twarzy wymaga dość szybkiego leczenia, aby zmniejszyć ryzyko powstania blizn, blizn i blizn na skórze. Czasami dochodzi do naruszenia pigmentacji skóry na obszarze dotkniętym chorobą, znikając po chwili. W okresie leczenia streptodermy twarzy należy ograniczyć zabiegi wodne, wycierając zdrowe obszary twarzy tamponami zwilżonymi wodą z dodatkiem środków dezynfekujących.

Leczenie streptodermy na twarzy należy koniecznie wykonywać przy użyciu różnych kremów i maści, w tym antybiotyków - tetracykliny, streptocydu, penicyliny, streptomycyny, erytromycyny lub innych substancji przeciwbakteryjnych, na które paciorkowce są wrażliwe. W niektórych przypadkach stosuje się promieniowanie ultrafioletowe dotkniętej skóry, jak również złożone procedury naprawcze. Czas leczenia waha się od półtora do dwóch tygodni, przewlekłe formy streptodermy goją się w ciągu dwóch do trzech miesięcy. Podczas leczenia obowiązkowe jest skonsultowanie się ze specjalistą dermatologiem.

Ostra streptoderma na twarzy, której leczenie było wysokiej jakości i skomplikowana, praktycznie nie ma nawrotów. Aby zapobiec ewentualnemu nawrotowi choroby, należy przestrzegać zasad higieny osobistej, dbać o skórę twarzy, unikać bezpośredniego kontaktu z chorymi ludźmi, stosować wyłącznie środki higieny osobistej do pielęgnacji skóry.

Cechy i metody leczenia streptodermy na twarzy

Streptoderma na twarzy - jedna z najczęstszych chorób. Jest przenoszony przez kontakt, więc najczęściej występuje u dzieci. Choroba należy do typu skóry, dlatego należy zwrócić się o pomoc do dermatologa. Jak leczyć streptodermę na twarzy, jakie są objawy i metody diagnozy tej choroby?

Streptococcus - przyczyna streptodermy

Czym jest ta choroba

Streptoderma - zakaźna choroba skóry o charakterze alergicznym. Powoduje paciorkowce, które są aktywowane z powodu czynników zewnętrznych. Streptoderma na twarzy objawia się w postaci ropnych, łuszczących się okrągłych ran. W zależności od lokalizacji i rozmiaru dzieli się na różne typy.

Rodzaje Streptodermy

Jakie są klasyfikacje tej choroby?

W zależności od przebiegu choroby:

  • Ostra forma. Wyraźne objawy. Jeśli terapia rozpocznie się w odpowiednim czasie, choroba szybko znika.
  • Forma chroniczna. Znaki nie są wyrażane. Zaostrzenia zastępuje się remisją i odwrotnie. Ten typ choroby nie jest całkowicie leczony.
  • Byczy Typ ciężki, bardzo trudny do leczenia. W pęcherzykach, które występują na powierzchni naskórka, znajduje się ciecz. Same pryszcze są dość duże (do 10 mm).
  • Nie byczy. Na skórze jest niewiele owrzodzeń, są małe, nie zawsze jest w nich ciecz, jest bardzo mała. Z czasem krosty pękają i pokrywają się gęstą skorupą.

W zależności od zdarzenia:

  • Podstawowy. Uszkodzenie skóry spowodowane infekcją.
  • Drugorzędny. Dodatkowy objaw innej choroby, najczęściej wirusowej.

W zależności od stopnia uszkodzenia:

  • Powierzchnia. Stężenie infekcji tylko na powierzchni naskórka.
  • Głęboko Drobnoustroje przedostają się przez skórę do ciała ludzkiego, dlatego mogą wystąpić poważne konsekwencje.

W zależności od lokalizacji:

  • streptoderma w nosie;
  • na ustach;
  • na brodzie;
  • na policzkach;
  • przez wieki.

Streptoderma może być zlokalizowana na różnych częściach twarzy.

Etap Streptoderma

Wynik leczenia zależy całkowicie od etapu, na którym rozpoczęła się terapia. Dlatego powinieneś znać stadium choroby, aby rozpoznać chorobę na czas i poprosić o pomoc lekarza.

  • Początkowy etap. W miejscu zmian skórnych przez bakterie pojawia się wysypka, podobna do reakcji alergicznej (czerwona mała wysypka). Po dniu czerwona plama odradza się w małe pęcherzyki wypełnione płynną zawartością. Łatwo się ich pozbyć na początku, szybko stają się zasklepieni i znikają.
  • Drugi etap. Skóra jest już mocno dotknięta, coraz więcej pęcherzyków się formuje, nie goją się, pojawiają się duże wrzody, które z czasem wysychają. Na tym etapie możesz w pełni odzyskać siły, ale musisz włożyć w to dużo wysiłku.
  • Ostatni etap lub przewlekłe. Remisję zastępuje moment zaostrzenia, gdy guzki na skórze ponownie zaczynają się aktywnie pojawiać, wypełnione płynem.

Przyczyny choroby

Aby całkowicie pozbyć się choroby, ważne jest ustalenie przyczyny jej wystąpienia, aby najpierw się jej pozbyć. Przecież kolejne leczenie będzie tylko objawowe, da tymczasowy efekt, niewielką i krótką ulgę dla pacjenta:

  • Brak higieny. Jeśli skóra jest źle pielęgnowana, w nocy nie ma oczyszczania kosmetyków.
  • Problemy z krążeniem. Problemy z układem hormonalnym.
  • Oparzenia lub odmrożenia.
  • Otwarte rany na twarzy, przez które wchodzą patogenne bakterie. Czesanie dotkniętych obszarów skóry (otarcia, zadrapania) brudnymi rękami.
  • Zakłócony metabolizm.
  • Chroniczny stres. Przeciążenie, brak snu.
  • Choroby narządów wewnętrznych w stadium przewlekłym.
  • Zła ekologia.
  • Zmniejszona odporność. Brak witamin i minerałów w diecie.
  • Intoksykacja.

Zakażenie jest przenoszone przez kontakt, przez artykuły gospodarstwa domowego (naczynia, odzież, zabawki), w ciepłych porach roku - przez kurz, owady i w okresie zimnym - w wyniku bólu gardła i grypy.

Najczęściej dzieci są chore, ponieważ mają obniżoną odporność, nie przestrzegają zasad higieny. Jednak to samo zjawisko obserwuje się u dorosłych w koloniach i więzieniach.

Przewlekły stres wywołuje streptodermę

Objawy

Jakie są objawy streptodermy na twarzy? To przez niego można zrozumieć, na jakim etapie jest teraz choroba, a także odróżnić ją od innych infekcji skóry:

  • Pęcherzyki pojawiają się na naskórku, są wypełnione początkowo przezroczystą płynną zawartością, ale bardzo szybko stają się mętne. Po pęknięciach pryszczy i skorupie. Jeśli są stale czesane i nie mogą się leczyć, przynieś inne mikroby brudnymi rękami, może pojawić się wiele komplikacji.
  • Pacjent cierpi na ciężkie swędzenie i pieczenie na bieżąco.
  • W miejsce starych rany pojawia się pigmentacja.
  • Stan pogarsza się z powodu zatrucia. Może to być bezsenność, utrata apetytu, osłabienie, zmniejszona aktywność.
  • Temperatura ciała wzrasta średnio do 39 °.
  • Miejscowe węzły chłonne mogą ulec zapaleniu.
  • Jeśli na twarzy pojawiły się już owrzodzenia, po przemyciu zdrowego obszaru skóry po kilku godzinach wszystko zaczyna się od obrzęku.

Należy zauważyć, że choroba ma okres inkubacji, objawiający się 1,5 tygodnia po kontakcie z zakażoną rzeczą.

Streptoderma zaczyna się od pęcherzyków wypełnionych cieczą.

Diagnostyka

Przed rozpoczęciem leczenia streptodermy na twarzy należy potwierdzić samą diagnozę, ponieważ można ją pomylić z pokrzywką, porostem, ropną skórką, egzemą. Może to zrobić dermatolog na podstawie testów diagnostycznych. Jakie istnieją metody badania tej choroby?

  • Kontrola przez specjalistę. Uważnie zbada dotkniętą skórę, zbierze wywiad, określi wszystkie objawy zakażenia.
  • Analiza cieczy z pęcherzyków. Wykonywane są przed zażyciem leków przeciwbakteryjnych, samoleczeniem, w przeciwnym razie wyniki pokażą zniekształcony obraz.

Aby potwierdzić ostrą postać choroby, metody te będą wystarczające. Ale na etapie przewlekłym jest o wiele trudniej. Wynika to z faktu, że znaki nie są wyraźnie wyrażone. Co może wyznaczyć lekarz?

  • USG. Narządy wewnętrzne będą badane w celu znalezienia patologii, które powodują wysypki na twarzy.
  • Analiza kału dla pasożytów (w szczególności dla robaków).
  • Ogólne badanie krwi.
  • Badanie przewodu pokarmowego.

Do diagnozy konieczna jest pełna morfologia krwi

Leczenie

Przed zapytaniem dermatologa, jak leczyć streptodermę, należy być całkowicie pewnym diagnozy, ustalić przyczynę jej wystąpienia, aby ją całkowicie wyeliminować. Ponadto metody leczenia zależą od wieku. U dzieci zakażenie pojawia się częściej niż u dorosłych.

Leczenie u dzieci

Jeśli stan się nie pogorszył, objawy zatrucia są nieobecne, może to być ograniczone tylko do metod terapii miejscowej. Oznacza to, że konieczne jest rozbicie pęcherzyków płynem niezależnie (za pomocą sterylnej igły do ​​wstrzykiwań), po czym otwarte rany są traktowane zieloną farbą rano i wieczorem. Z wyżej nałożonego suchego opatrunku z maścią przeciwbakteryjną (lewomycetyna). Bezbolesne i łatwe do usunięcia skórki są usuwane po rozmazaniu ich wazeliną, będzie można pozbyć się skorupy w ciągu kilku godzin.

Jeśli chorobie towarzyszą powikłania, charakteryzujące się dużą powierzchnią dystrybucji, specjalista zdecydowanie zaleci antybiotykoterapię, kompleksy witaminowo-mineralne, fizjoterapię, immunostymulanty, środki odczulające (przeciw świądowi). W przypadku, gdy gorączka okruchów, możesz wziąć paracetamol.

Aby pomóc dziecku, ważne jest, aby złagodzić swędzenie i uczucie pieczenia, dzięki czemu w większości przypadków występują poważne konsekwencje, suche owrzodzenia. Można tego dokonać nie tylko za pomocą leków, ale także tradycyjnymi metodami, które zostaną omówione poniżej.

Ponadto ważne jest monitorowanie diety dziecka. Powinien wykluczać wszystkie produkty, które wywołują reakcję alergiczną. Będziemy musieli ograniczyć okruchy w słodyczy, odmówić mu gorącego i tłustego.

Odzież powinna być wykonana wyłącznie z bawełny organicznej lub lnu. Syntetyki i wełna są zabronione, ponieważ takie tkaniny powodują większe pocenie się. Tak więc ogniska zapalenia rozprzestrzeniają się szybciej na zdrową skórę.

Z tego samego powodu lepiej nie prać, nie brać prysznica i kąpieli. W okresie ostrej postaci eksperci zalecają jedynie pranie zdrowych obszarów skóry sterylną szmatką zwilżoną bulionem rumiankowym.

Pacjent powinien mieć własny zestaw ręczników i pościeli, powinien być gotowany i często zmieniany.

Dziecko ze streptodermą powinno być chronione przed tłustym jedzeniem

Leczenie u dorosłych

Głównym zadaniem jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się choroby na obszary zdrowego naskórka. Dlatego dermatolog przepisuje lokalne i systemowe środki dla dorosłych. Co się z nimi wiąże?

  • Środki antyseptyczne (Miramistin, nadtlenek wodoru).
  • Maść antybakteryjna (Levomekol, Neomycin). Są one układane na gazetowych serwetkach i bandażach, nakładanych na ranę.
  • Maść hormonalna. Mianowany w przypadku, gdy obszar z zapaleniem jest bardzo duży. Akceptowane przez krótki okres, ponieważ powodują komplikacje (Kanizon, Akriderm).
  • Leki przeciwalergiczne zmniejszające swędzenie i pieczenie (Claritin, Suprastin).
  • Antybiotyki (Flemaksin, Sumamed).
  • Probiotyki. Leki antybakteryjne bardzo psują mikroflorę jelitową. Aby go przywrócić, powinieneś wziąć Linex lub Bifiform.
  • Witaminy. Aby przywrócić odporność, popraw ogólny stan pacjenta. Immunomodulatory (Licopid, Neovir) są również przeznaczone do tego samego celu.
  • Fizjoterapia. Należą do nich laseroterapia, suszenie dotkniętych obszarów naskórka promieniami ultrafioletowymi, UHF.

Neomycyna jest stosowana w leczeniu streptodermy

Sposoby ludowe

Często lekarze zalecają uzupełnienie kursu leczenia zachowawczego bardziej popularnymi metodami. Nie mają praktycznie żadnych przeciwwskazań, z wyjątkiem indywidualnej reakcji alergicznej.

Rumianek będzie głównym pomocnikiem w walce ze streptodermą, a także kora dębu, szałwii i sukcesji. Z tych roślin należy robić wywary. Jedna łyżka zmiażdżonych ziół leczniczych w suchej formie zaparzyć w szklance wrzącej wody, wlać do rondla, gotować na małym ogniu przez około pięć minut.

Innym skutecznym lekarstwem jest smażenie fasoli, aż stanie się czarne. Następnie szlifuj i zastosuj mieszankę w miejscu, w którym występuje wysypka.

Opatrunki stosuje się nie tylko z maściami przeciwbakteryjnymi, ale także z kleikiem posiekanej cebuli lub czosnku.

Lecz samo leczenie metodami ludowymi nie wyleczy dolegliwości. Może złagodzić swędzenie, usunąć wygląd pęcherzyków z płynem przez pewien czas. Jednak po pewnym czasie pojawią się ponownie. Jeśli streptoderma nie jest leczona, zmieni się w formę przewlekłą, a wtedy nie będzie można się jej pozbyć, okresy zaostrzeń będą męczyć osobę do końca życia.

Komplikacja

W przypadku, gdy leczenie nie rozpoczyna się we wczesnym stadium infekcji, skóra staje się bardziej wrażliwa, powstaje wyprysk i wnikają do niego mikroby. Ponadto może wystąpić zapalenie skóry, nieprawidłowości narządów wewnętrznych, ropień tkanki skórnej, zatrucie krwi, choroby autoimmunologiczne, reumatyzm, gorączka szkarłatna.

Jeśli zarysujesz rany, mogą wystąpić kosmetyczne defekty na twarzy, których trudno się pozbyć.

Drapanie ran może pozostawiać blizny.

Zapobieganie

Aby nie zachorować na streptodermę, bardzo ważne jest przestrzeganie pewnych środków zapobiegawczych:

  • Jedz dobrze. W diecie powinna być wystarczająca ilość wszystkich niezbędnych do pełnej pracy mikroelementów w organizmie.
  • Prowadź zdrowy styl życia: chodź więcej, uprawiaj umiarkowane ćwiczenia.
  • Traktować antyseptycznie wszystkie otwarte rany.
  • Monitoruj higienę twarzy. Zdejmij makijaż w nocy, umyć rano i wieczorem (najlepiej używając mydła smołowego).
  • Aby leczyć wszystkie choroby zakaźne do końca, nie noś ich na nogi.
  • Twardnij i popraw odporność za pomocą innych metod.
  • Porzuć złe nawyki.

Streptoderma jest raczej nieprzyjemną infekcją występującą zarówno u dzieci, jak iu dorosłych. Przesyłane przez dowolny zainfekowany obiekt. Wywołane wysypki paciorkowce.

Bardzo ważne jest, aby skonsultować się z dermatologiem we wczesnym stadium choroby skóry, aby potwierdzić diagnozę i rozpocząć terminowe leczenie pełnowartościowym kompleksem leków.

W przeciwnym razie choroba przechodzi w formę przewlekłą, z której pozbycie się i wyleczenie jest całkowicie niemożliwe.

Streptoderma na twarzy

Streptoderma jest zakaźną chorobą skóry, która wywołuje paciorkowcową mikroflorę. Czynnikiem sprawczym choroby jest paciorkowiec hemolizujący grupy A. Zakażenie występuje częściej u dziecka niż u dorosłego. Patogen ma negatywny wpływ nie tylko na skórę. Wpływa na serce i nerki, może powodować choroby autoimmunologiczne. Im wcześniej zaczniesz leczyć infekcję, tym mniej negatywnych konsekwencji będzie miało ciało.

Streptoderma towarzyszy dyskomfort dla pacjenta, ponieważ jego objawy na twarzy psują wygląd. Dlatego leczenie infekcji jest bardzo ważne z estetycznego punktu widzenia. W wyniku aktywności drobnoustrojów na skórze pojawia się zaokrąglona formacja jasnoczerwonego lub różowego koloru. Ogniska mogą być pokryte skorupą mączną. Jeśli forma grudkowa się łączy, na skórze pojawiają się pęcherzyki, z których wycieka ropa. Ogniska streptodermy mają różne rozmiary.

Skóra początkowo zaczyna być dotknięta w najbardziej wrażliwych miejscach - na policzkach, wokół warg, na podbródku, jeśli leczenie nie zostanie rozpoczęte na czas, zmiany mogą się rozprzestrzeniać. Streptoderma twarzy jest szybko przenoszoną infekcją, ale nie stanowi szczególnego zagrożenia. Szybkie leczenie infekcji przyczynia się do jej szybkiego zaniku bez blizn.

Sposoby infekcji

Zdrowa skóra dziecka i dorosłego jest silną barierą dla przenikania szkodliwych mikroorganizmów. Funkcje ochronne skóry właściwej mogą się zmniejszać w pewnych warunkach, niektóre z nich to zanieczyszczenie skóry, niewłaściwe krążenie krwi, narażenie na wysokie lub niskie temperatury. Różne urazy skóry tworzą również środowisko do szybkiej penetracji mikroorganizmów. Ponieważ dziecko ma bardziej miękką skórę, jest bardziej podatne na urazy i infekcje. Otarcia, zadrapania, ugryzienia i zarysowania naruszają integralność skóry właściwej. Streptoderma na twarzy często występuje, gdy obvetrivanii, maceracji skóry.

Zakażenie streptodermą można wykonać na dwa sposoby - poprzez kontakt z zakażoną osobą i przez wspólne przedmioty. Takie infekcje są powszechne w przedszkolach, gdzie dzieci stale się ze sobą kontaktują, używają tych samych zabawek. Dorosły najczęściej zaraża się streptodermą od chorego dziecka lub zainfekowanych obiektów używanych przez zakażone dzieci.

Objawy

Streptoderma ma pewien okres inkubacji, więc choroba objawia się nie natychmiast, ale po 7-10 dniach. Najpierw na skórze pojawiają się różowe okrągłe plamy. Po kilku dniach plamy mogą zamienić się w pęcherzyki z ropą. Dlatego ważne jest, aby rozpocząć leczenie infekcji na czas, aby choroba nie postępowała. Streptoderma może występować w dwóch postaciach. Pierwszy to liszajec paciorkowaty. Jeśli infekcja przebiega w tej formie, po wyleczeniu krost na skórze nie będzie blizn. W głębokiej formie streptodermy infekcja wpływa na warstwę zarodkową skóry właściwej, która może pozostawiać blizny. Jeśli streptoderma jest ostra, ale płytka, tymczasowa pigmentacja może pozostać na skórze. Im szybciej zaczniesz leczyć infekcję, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że utworzą się blizny.

Streptodermie czasami towarzyszy uczucie swędzenia i suchości w obszarze dotkniętych chorobą obszarów. Swędzenie szczególnie przeszkadza dziecku, zaczyna drapać miejsca zmian chorobowych i postępuje choroba. Dzieciom nie można zabronić dotykania miejsc, w których odczuwa się swędzenie. Jeśli powłoka jest poważnie uszkodzona, temperatura ciała może wzrosnąć, węzły chłonne wzrosną. Objawy te są bardziej charakterystyczne dla dziecka.

Pod wpływem pewnych czynników zakażenie może przekształcić się w stan przewlekły. To komplikuje jej leczenie. Czynniki te obejmują hipotermię i przegrzanie, żylaki, zmniejszoną odporność, otwarte zranione powierzchnie i trwały uraz skóry. Streptoderma może stać się przewlekła w cukrzycy. Zakażenie może wystąpić w falach - białe skorupy pojawiają się między nawrotami w miejscu krost.

Przewlekła streptoderma objawia się dużymi ogniskami dotkniętej skóry u dziecka lub dorosłego. Rany mają nierówne zapiekaną krawędź, na obrzeżach znajduje się łuszcząca się warstwa naskórka. Ropne pęcherzyki pękają i płynie z nich płyn, który zestala się i zamienia w żółto-brązowe skorupy. Pod skorupą znajduje się jasnoróżowa erozyjna powierzchnia.

Jeśli streptoderma występuje u dziecka przez długi czas, skóra w zmianach staje się szczególnie wrażliwa, dlatego infekcja paciorkowcami odradza się w egzemie mikrobiologicznej.

Streptoderma jest początkowo zlokalizowana w określonym obszarze, ale może zacząć rozprzestrzeniać się w całym organizmie, jeśli czas nie zacznie leczyć zakażenia, z powodu zaniedbania zasad higieny, jeśli leczenie zostanie niewłaściwie wyznaczone. Jest to szczególnie widoczne u dzieci zakażonych streptodermą. Po umyciu twarzy dziecka dotkniętego owrzodzeniem, po kilku godzinach plamy zaczynają się powiększać, a obrzęk pojawia się na granicy ze zdrową skórą.

Diagnostyka

Streptoderma ma obraz kliniczny, na podstawie którego rozpoznaje się zakażenie. W celu potwierdzenia diagnozy przeprowadza się badanie mikroskopowe i wysiew bakteriologiczny. Paciorkowce znajdują się w materiale pobieranym podczas skrobania. Badanie mikroskopowe przeprowadza się przed wyznaczeniem leczenia. Diagnoza może nie zostać potwierdzona, jeśli pacjent leczył infekcję maściami przeciwbakteryjnymi. W tym przypadku choroba jest diagnozowana przez zewnętrzne objawy. Samoleczenie komplikuje diagnozę.

Badania mikroskopowe i wysiew są konieczne, aby wykluczyć choroby podobne do paciorkowcowego zapalenia skóry - różne rodzaje zapalenia skóry, niektóre rodzaje porostów i inne choroby grzybowe. Szczegółowa rozmowa z pacjentem i przeprowadzenie niezbędnych badań pozwala nam ustalić dokładną diagnozę i przepisać odpowiednie leczenie.

Terapia streptodermą

Miejscowe leczenie zakażenia jest przepisywane pacjentom z izolowanymi ogniskami choroby. Reszta obejmuje nie tylko stosowanie preparatów wzmacniających i witaminowych, promieni UV.

Podczas leczenia zabrania się prania w zwykły sposób, ponieważ infekcja dostaje się do wody i rozprzestrzenia się na całą twarz. W celu zachowania higieny zaleca się wymazy.

Zakażonych pacjentów należy izolować przez 10 dni, aż minie okres inkubacji. Leczenie obejmuje przestrzeganie diety hipoalergicznej - odmowa potraw pikantnych, tłustych i słodkich. Dieta zmniejsza ilość alergenów w organizmie, dzięki czemu uwalnianie wysięku zmniejsza się, a zmiany chorobowe zaczynają wysychać.

Konieczne jest leczenie infekcji różnymi maściami, które leczą rany. Jeśli są pęcherzyki, najpierw otwiera się je sterylnymi igłami. Następnie miejsca te muszą być przetwarzane dwa razy dziennie barwnikami anilinowymi. Na przykład brylantowy zielony. Następnie na zmiany wprowadza się suchy opatrunek z maściami dezynfekującymi. Brązowe skorupy należy posmarować wazeliną salicylową, dzięki czemu można je łatwo usunąć po 12–20 godzinach.

Twarze, które goją się przez długi czas, powinny być traktowane azotanem srebra 1–2%. Długo powolna streptoderma powinna być leczona lekami przeciwbakteryjnymi, które przepisuje się pić 5-6 dni.

Pacjent musi mieć osobisty ręcznik i pościel, które muszą być stale zmieniane i gotowane, aby zniszczyć infekcję.

Aby chronić nie tylko ciało dziecka, ale także dorosłego przed streptodermą, musisz prowadzić zdrowy tryb życia, stosować zrównoważoną dietę i poprawić odporność.

Z ćwiczeniami i umiarkowaniem większość ludzi może obejść się bez leków.

Streptoderma na twarzy: rodzaje i metody usuwania

Streptoderma jest zakaźną chorobą skóry, która rozwija się w wyniku zmian skórnych z paciorkowcami. W obliczu zakażenia często wywołują paciorkowce beta-hemolizujące grupy A.

U ludzi paciorkowce są częścią mikroflory. I tylko pod wpływem pewnych czynników mogą wywołać chorobę. Częściej cierpią dzieci ze streptodermą.

Wynika to z faktu, że ich układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni ukształtowany. Ale dorośli zawsze mają szansę zachorować. Schemat leczenia u dorosłych i dzieci jest taki sam.

Rodzaje chorób

Streptoderma na twarzy u dorosłych - zdjęcie:

Istnieje kilka klasyfikacji streptodermy na twarzy. Opierają się na pewnych cechach choroby.

Objawy streptodermy emitują:

  • ostre - oznaki są wyraźne, a jeśli leczone w odpowiednim czasie, następuje szybki powrót do zdrowia;
  • przewlekłe - objawy powolności, etapy remisji zastępowane są okresowymi zaostrzeniami. Ta forma choroby jest prawie niemożliwa do wyleczenia.

Z natury kursu są takie formy choroby:

  • nebullosnaya - łagodne uszkodzenie naskórka. Małe wrzody (krosty) powstają z nieznaczną zawartością płynu w nich. Po zerwaniu rany tworzy się na niej skorupa;
  • bulwersujący - najtrudniejszy. Na ogromnej powierzchni skóry pojawiają się pęcherzyki wypełnione płynem. Średnica wysypki do 1 cm.

Głębokość zmiany to:

  • streptoderma powierzchniowa - infekcja koncentruje się tylko na powierzchni skóry, nie przenika do organizmu;
  • głęboka streptoderma - przez naskórek bakterie dostają się do organizmu, powodując różne komplikacje.

Przyczyny

Źródłem choroby mogą być zarówno czynniki środowiskowe, jak i przyczyny wewnętrzne.

Rozwój patogennej mikroflory na twarzy może powodować:

  • słaba pielęgnacja skóry (brak oczyszczenia, długotrwałe noszenie kosmetyków itp.);
  • naruszenie lokalnego krążenia krwi;
  • ekspozycja na bardzo wysokie lub niskie temperatury na skórze;
  • urazy twarzy (skaleczenia, otarcia, ukąszenia);
  • zaburzenia metaboliczne;
  • stres, przepracowanie;
  • choroby przewlekłe itp.

Ważne porady redakcyjne

Jeśli chcesz poprawić stan swojej skóry, szczególną uwagę należy zwrócić na kremy, których używasz. Przerażająca postać - w 97% kremów znanych marek są substancje, które zatruwają nasze ciało. Główne składniki, dzięki którym wszystkie problemy na etykietach są oznaczone jako metyloparaben, propyloparaben, etyloparaben, E214-E219. Parabeny mają negatywny wpływ na skórę, a także mogą powodować zaburzenia równowagi hormonalnej. Ale najgorsze jest to, że te substancje przedostają się do wątroby, serce, płuca gromadzą się w narządach i mogą powodować raka. Radzimy zrezygnować z wykorzystania środków, w których znajdują się te substancje. Niedawno eksperci naszej redakcji przeanalizowali kremy naturalne, gdzie pierwsze miejsce zajęły fundusze firmy Mulsan Cosmetic, lidera w produkcji całkowicie naturalnych kosmetyków. Wszystkie produkty są wytwarzane w ramach ścisłej kontroli jakości i systemów certyfikacji. Zalecamy odwiedzić oficjalny sklep internetowy mulsan.ru. Jeśli masz wątpliwości co do naturalności kosmetyków, sprawdź datę ważności, nie powinna ona przekraczać jednego roku przechowywania.

Symptomatologia

Głównym objawem streptodermy na twarzy jest liszajec. Są to formacje (grudki), które nieznacznie wznoszą się ponad powierzchnię skóry. Po pierwsze, nagle pojawia się przekrwienie skóry.

Na tle czerwonego obszaru pojawia się bąbelek z żółtawym wysiękiem wewnątrz. Stopień uszkodzenia skóry zależy od postaci choroby.

Stopniowo formacja rośnie do 1-2 cm, po otwarciu pęcherzyków na ich miejscu powstają żółto-brązowe skorupy. Następnie odpadają. Podczas zaostrzenia streptodermy pacjentowi może towarzyszyć świąd.

Cały proces trwa około 3-7 dni.

Jeśli dotknięte obszary są wyczesane, infekcja może rozprzestrzeniać się jeszcze bardziej i powodować wiele komplikacji.

Jeśli odpowiednie leczenie nie zostanie podjęte, zlokalizowana forma choroby stanie się powszechna.

Diagnostyka

Możliwe jest zdiagnozowanie choroby poprzez jej charakterystyczne objawy, a także za pomocą badań laboratoryjnych. Aby potwierdzić diagnozę, należy skontaktować się z dermatologiem.

Przeprowadzi dokładne badanie pacjenta. Zidentyfikuj pierwotne i wtórne objawy zakażenia.

W przewlekłej postaci choroby stosuje się dodatkowe środki diagnostyczne:

  1. USG narządów wewnętrznych.
  2. Coprogram, analiza kału na robakach.
  3. Zaawansowana morfologia krwi.
  4. Badanie przewodu pokarmowego za pomocą endoskopu.
do treści ↑

Metody leczenia

Jak leczyć streptodermę na twarzy u dorosłych? Głównym zadaniem terapii streptodermicznej jest zlokalizowanie zmiany i zapobieganie dalszemu rozprzestrzenianiu się zakażenia. W przypadku pojedynczych zmian zmiany skórne ograniczają się do leczenia miejscowego.

Lokalny

Jak leczyć skórę? Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji, konieczne jest lokalne leczenie ognisk infekcji.

2-3 razy dziennie w celu leczenia skóry twarzy (z wyjątkiem obszaru wokół oczu) środkami antyseptycznymi:

  • Alkohol borowy lub salicylowy;
  • Fukorcyna;
  • Miramistin;
  • Nadtlenek wodoru.

Po wyschnięciu skóry po antyseptyce można zastosować maść, która zawiera antybiotyk:

  • Neomycyna;
  • Maść z erytromycyną;
  • Chloramfenikol;
  • Bacytracyna;
  • Levomikol;
  • Metyluracyl;
  • Supinratsin itp.

Lepiej jest nakładać maść na bandaż z gazy i nakładać go na zmienioną chorobowo skórę przez kilka godzin.

W przeciwnym razie mogą one zwiększyć podatność skóry, przerzedzenie i pogorszyć przebieg choroby.

Przy ciężkim swędzeniu przepisywane są leki przeciwhistaminowe:

Systemowe

Jeśli proces zakaźny jest powszechny, wskazane są ogólnoustrojowe antybiotyki. Głównie stosowane są cefalosporyny, makrolidy lub penicyliny.

  • Augmentin;
  • Flemoxine Solutab;
  • Cefuroksym;
  • Suprax;
  • Erytromycyna;
  • Sumamed.

Równolegle z antybiotykami przepisuje się kurs probiotyków w celu przywrócenia mikroflory jelitowej (Linex, Acidolac, Bifinorm).

Aby wzmocnić układ odpornościowy i wesprzeć witalność pacjenta, należy przyjmować multiwitaminy:

Immunomodulatory:

Fizjoterapia:

Środki ludowe

Czy można wyleczyć go środkami ludowymi? Do suszenia skóry można użyć opatrunków gazowych z wywarami ziołowymi:

Do gotowania rosołu 1 łyżka. łyżka zalać 200 ml wody i gotować przez 5 minut na małym ogniu.

Do użytku wewnętrznego przygotuj nalewkę z kory leszczyny (1 część kory, 10 części wody).

Trzymaj w łaźni wodnej przez pół godziny. Schłodzić i wziąć 1 łyżkę co 2 godziny.

Środki ludowe można stosować wyłącznie jako terapię uzupełniającą. Zastąp je leczeniem lekami nie może.

Przeciwwskazania i środki ostrożności

Streptoderma jest chorobą zakaźną. Może być przesyłany przez kontakt. Dlatego pacjent musi być izolowany przez 10 dni, aż przestanie być źródłem infekcji dla innych.

Jeśli w trakcie leczenia objawy streptodermy nie znikną, należy je zbadać. Może to być sygnał nieprawidłowego działania innych narządów i układów.

Komplikacje infekcji mogą być:

  • zapalenie skóry;
  • wyprysk;
  • choroby narządów wewnętrznych;
  • ropień tkanki;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • zatrucie krwi.

Jak leczyć łuszczycę skóry twarzy, możesz dowiedzieć się z naszego artykułu.

Zapobieganie nawrotom

Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia streptodermą i zapobiec jej nawrotom, należy przestrzegać pewnych zaleceń:

  1. Prowadź zdrowy styl życia.
  2. Jedz dobrze i zrównoważony.
  3. Natychmiast obsłużyć świeże rany, skaleczenia, zadrapania środkami antyseptycznymi.
  4. Stosować do mycia smoły lub mydła siarkowego.
  5. Przestrzegaj zasad higieny osobistej.
  6. Czas na leczenie wszelkich chorób zakaźnych.
  7. Wzmocnij odporność (temperament, uprawiaj sport).

Pojawienie się streptodermy na twarzy jest złym sygnałem. Niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z dermatologiem i ustalenie charakteru formacji. Im szybciej rozpocznie się leczenie, tym większa szansa na wyzdrowienie.

Zaniedbana choroba może spowodować poważne komplikacje, a nawet śmierć. Dlatego lepiej jest nie dopuścić do tego, aby sytuacja przebiegła i leczyć chorobę.

O przyczynach i leczeniu streptodermy w tym filmie:

Masz trądzik na twarzy? Ostrożnie, to może być streptoderma!

Streptoderma jest uszkodzeniem skóry przez paciorkowce charakteryzujące się patogennym działaniem na komórki nabłonkowe. Towarzyszy temu surowicze wysiękowe zapalenie skóry, tworzenie się krost, skorup i ran płaczących.

Długi przebieg infekcji zawsze prowadzi do komplikacji i rozprzestrzeniania się infekcji w całym organizmie. Zjawisku temu można zapobiec tylko dzięki szybkiemu dostępowi do dermatologa i odpowiedniemu leczeniu.

Etiologia i patogeneza streptodermy

Streptoderma to zakaźna choroba skóry należąca do grupy pirodermitów. Patologia zajmuje czołowe miejsce wśród wszystkich chorób skóry u dzieci, częściej objawia się u kobiet, osób z cienką skórą i niedoborami odporności.

Głównym czynnikiem powodującym chorobę jest paciorkowiec β-hemolizujący z grupy A. Jest on częścią normalnej mikroflory skóry i wykazuje swoje właściwości patogenne, jednocześnie zmniejszając ogólną odporność organizmu i autoinfekcję (samo zakażenie).

Streptoderma może być również spowodowana przez paciorkowce, które są powszechne w środowisku (zakażenie egzogenne). W przeciwieństwie do innych bakterii powodujących choroby zakaźne niestabilne w środowisku zewnętrznym.

Streptococci umierają po podgrzaniu więcej niż 56 ° przez 30 minut, podczas gotowania - natychmiast. Bakterie wytrzymują dobrze suszenie, ale jednocześnie tracą swoje właściwości patogenne, szybko giną pod wpływem środków antyseptycznych i dezynfekujących. Paciorkowce z grupy A są wrażliwe na leki przeciwbakteryjne z serii penicylin, nie nabierają na nie odporności.

Większość paciorkowców rozwija się w górnej warstwie skóry. Cytopatogenne działanie paciorkowców jest izolowane przez uwalnianie toksyn: streptolizyny, erytrogeniny, leukocydyny. Egzotoksyny niszczą leukocyty i inne komórki krwi, powodując rozszerzenie małych naczyń.

Na powierzchni skóry tworzy się zaczerwieniony obszar z pęcherzykiem wypełnionym wysiękiem (flakten). Podczas życia paciorkowców wydzielają enzymy, które sprzyjają rozprzestrzenianiu się i przenikaniu infekcji w głębszych tkankach.

Klasyfikacja

Streptoderma może być pierwotna - uszkodzenie zdrowej skóry i wtórne, występujące na tle patologii somatycznych. Nowoczesna klasyfikacja streptodermy umożliwia śledzenie statystyk zachorowalności i przepisywanie właściwego leczenia.

Podział patologii w formie przebiegu klinicznego:

  • Ostra streptoderma. Przejawia poważne objawy specyficzne dla zakażenia paciorkowcami. Przy odpowiednim i terminowym leczeniu prawie zawsze kończy się odzyskiwaniem.
  • Przewlekła streptoderma. Diagnoza jest dokonywana po 2 miesiącach ciągłego postępu patologii. Charakteryzuje się okresami nawrotów i remisji, znużeniem głównych znaków.

Kształt zmian skórnych:

  • strep liszajec;
  • pęcherzowy liszajec;
  • porost;
  • rozcięcie liszajec.

Zmiany skórne w streptodermie mogą być powierzchowne (liszajec) i głębokie (ektymia). Rozróżniaj formy patologii zlokalizowanej (pokonanie pewnych obszarów) i rozproszonej (rozproszonej na dużych obszarach). Często zakażenie paciorkowcami łączy się z gronkowcem.

Przyczyny skaz na twarzy

Rozprzestrzenianie się bakterii w środowisku staje się chorym człowiekiem z jakąkolwiek postacią zakażenia paciorkowcami. Możliwa izolacja patogenu z nosiciela bakterii. Paciorkowce przedostają się do ciała zdrowej osoby drogą powietrzną, kontaktową lub drogą pokarmową.

Ludzka skóra i błony śluzowe mają miejscowe funkcje ochronne, poza tym zdrowa odporność hamuje rozwój wszystkich patogenów w odpowiednim czasie. Dlatego potrzebne są pewne warunki do replikacji paciorkowców i początku patologii.

  • uszkodzenie skóry (oparzenie, zadrapanie, ugryzienie, grzebień);
  • zaburzenia hormonalne (hiperfunkcjonalność tarczycy);
  • zmiany w składzie i zwiększona produkcja sebum;
  • naruszenie warstwy lipidowej skóry (zmiana pH od 6 do 7,5);
  • niedobór odporności, immunosupresja;
  • przewlekłe choroby zapalne (wtórne zakażenie);
  • nieracjonalna higiena (zaniedbanie lub fascynacja detergentami antybakteryjnymi).

Nieregularne odżywianie, hipowitaminoza, długotrwały stres, przewlekłe choroby i zespoły, złe warunki środowiskowe i kontakt z chemikaliami mogą prowadzić do tych czynników.

Objawy

Po dostaniu się patogenu do skóry rozpoczyna się okres inkubacji 7–10 dni. Po tym następuje przekrwienie dotkniętych obszarów. Na zewnątrz pojawiają się zaokrąglone różowe plamy z nieregularnymi konturami. Po kilku dniach na powierzchni elementów stopniowo tworzą się pęcherzyki, stopniowo wypełniając się wysiękiem.

Przy powierzchownych zmianach skórnych (liszajec) pęcherze szybko się otwierają i tworzą skorupę. Stopniowo znika, pozostawiając hipopigmentację. Gdy skóra się odnawia, kosmetyczne defekty całkowicie zanikają. Elementy te nazywane są fliktenami, ich rozmiary mogą wynosić od kilku milimetrów do 5 cm.

W przypadku głębokiej zmiany chorobowej (ektyma) następuje uszkodzenie warstwy zarodkowej skóry. Ta forma patologii charakteryzuje się ropną zawartością krwi. Po odpadnięciu skorupy tworzą się wrzodziejące elementy, pozostawiając blizny na skórze.

Zmiany skórne towarzyszą:

  • suchość i świąd;
  • obrzęk i ból;
  • wzrost lokalnej temperatury;
  • obieranie tkanki martwiczej.

Najczęściej konflikty występują w obszarze nosa, podbródka, policzków i kącików ust.

W przypadku nietypowej streptodermy (porostu) na skórze tworzą się zaokrąglone różowe elementy pokryte przezroczystymi łuskami. Liszaj szczelinowy (zaeda) dotyczy głównie kącików ust. Charakteryzuje się tworzeniem pęknięć po otwarciu flikten. Ponieważ obszar ten jest stale ruchomy i zwilżany przez ślinę, patologia jest trudna do leczenia. Przypadki chorób przewlekłych nie są rzadkością.

Objawy zatrucia mogą dołączyć do rozproszonej formy streptodermy. Objawiają się niską gorączką (do 38,1 ° C), ogólnym złym samopoczuciem, nudnościami i bólami głowy. Jednocześnie obserwuje się wzrost regionalnych węzłów chłonnych.

Diagnostyka

Diagnostyka streptodermy obejmuje badanie fizykalne, wywiad i testy laboratoryjne. Podczas badania dermatolog ocenia naturę uszkodzenia skóry i lokalizację elementów. Pacjent wyjaśnia obecność obecnych przewlekłych patologii, możliwość stosowania leków przeciwbakteryjnych, warunki życia i nawyki domowe.

Główną laboratoryjną metodą diagnostyczną jest badanie makroskopowe skrobania z powierzchni skóry i wysięku. Jednocześnie przeprowadzany jest test wrażliwości bakterii na leki przeciwbakteryjne.

W przypadku indywidualnych wskazań możesz potrzebować:

  • całkowita liczba krwinek;
  • bakteriologiczne badanie krwi;
  • badanie krwi na reakcję Wassermana;
  • analiza moczu;
  • analiza kału na jajach robaka.

Patologię należy odróżnić od atopowego zapalenia skóry, pokrzywki, łupieżu, innych rodzajów ropnego zapalenia skóry, egzemy i zakażeń grzybiczych. Może być konieczne skonsultowanie się z immunologiem i gastroenterologiem.

Kompleks leczenia Streptoderma

Pełna regeneracja streptodermą jest możliwa tylko przy złożonym leczeniu. Polega na stopniowym stosowaniu środków etiotropowych, patogenetycznych i objawowych. Taktyka leczenia, w tym kombinacja niektórych leków, powinna zostać wybrana przez dermatologa.

Zabieg na skórę i antyseptyczny

Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić leczenie chorej skóry. W tym celu flikteni otwiera się przy podstawie sterylnymi igłami, oczyszcza z tkanki martwiczej i przemywa 3% roztworem nadtlenku wodoru.

Zmiany są leczone środkami antyseptycznymi:

  • genialny zielony 1%;
  • nadmanganian potasu 0,1%;
  • fukortsyna;
  • alkohol chlorheksydynowy 0,5%;
  • nitrofural 1%;
  • błękit metylenowy 1%;
  • alkohol salicylowy 2%.

Lek stosuje się miejscowo za pomocą bawełnianego wacika. Po całkowitym wysuszeniu (20 minut) nanieść maść lub okłady. Leczenie antyseptyczne odbywa się 2-4 razy dziennie przez cały okres leczenia.

Lokalne preparaty i maści

W przypadkach, w których zmiany są rzadkie, stan ogólny i odporność są normalne, leczenie przeprowadza się preparatami miejscowymi. Są to leki zawierające antybakteryjne substancje czynne.

Maść nakłada się 2-3 razy dziennie cienką warstwą na leczone obszary. Czas trwania leczenia zależy od formy i rozległości zmiany.

Po utworzeniu skorup stosuje się narzędzia o właściwościach keratolitycznych, przeciwzapalnych i antyseptycznych. Preparaty: salicylowa, syntomycyna, maść cynkowa.

W przypadku liściastego liszaju stosuje się 2% srebra kwasu azotowego. Pęknięcia smarowane 2-3 razy dziennie.

Leki przeciwhistaminowe

Mianowany tylko w przypadku ciężkiej reakcji alergicznej, której towarzyszy nieznośny świąd. Do leczenia wybrano leki przeciwhistaminowe trzeciej generacji.

Pomimo faktu, że leki trzeciej generacji mają niewielką liczbę działań niepożądanych, lekarz powinien je wybrać. Wynika to z możliwego działania kardiotoksycznego, którego ryzyko zwiększa się w połączeniu z antybiotykami.

Antybiotykoterapia ogólnoustrojowa

Decyzję o wewnętrznym stosowaniu antybiotyków podejmuje się w przypadku ciężkich i rozlanych form streptodermy, braku efektu terapeutycznego po kuracji preparatami miejscowymi.

Wskazaniem do leczenia ogólnoustrojowego jest dodanie powikłań regionalnych: zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie naczyń chłonnych.

Leki penicylinowe różnią się dobrą aktywnością przeciw paciorkowcom. Dlatego są lekami z wyboru. Jeśli pacjent jest nadwrażliwy na penicyliny, przepisywane są leki innych grup.

  • Klarytromycyna;
  • Erytromycyna;
  • Amoksycylina;
  • Flemoxine Solutab;
  • Cyprofloksacyna;
  • Augmentin.

Leki stosuje się w postaci tabletek doustnych, zastrzyków domięśniowych lub dożylnych. Średni czas leczenia wynosi od 5 do 14 dni. Podczas leczenia przepisywane są probiotyki.

Immunoterapia

Immunoterapia jest zalecana w przypadku przewlekłej streptodermy, która występuje ze stałymi nawrotami co najmniej raz na 3 miesiące. Wskazania do stosowania są zawsze sprawdzonymi przypadkami niedoboru odporności.

  • Preparaty grasicy: Taktivin, Timalin;
  • preparaty γ-globulin;
  • Syntetyczne substancje chemiczne: izoprinozyna, lewamizol, diucifon;
  • bromek azoksymeru: Polyoxidonium;
  • środki pobudzające interferon: octan akrylonu megluminy, octan oksodihydroakrydyny sodu.

Dla wszystkich przewlekłych i powolnych form streptodermy przepisywane są witaminy C i witaminy grupy B. W celu poprawy mikrokrążenia stosuje się leki: pentaksofilinę, nikotynian ksantynolu.

Pacjentom z jakąkolwiek postacią streptodermy podaje się multiwitaminę przez 1-2 miesiące. Zalecane kompleksy: Complivit, Vitrum, Multitabs.

Streptoderma Fizjoterapia

Po zaprzestaniu ostrych objawów streptodermy pacjentowi zaleca się kurs fizjoterapii. Procedury mogą leczyć ogólną i miejscową odporność, regulować metabolizm i mikrokrążenie, przyczyniać się do szybkiego powrotu do zdrowia skóry.

  • Promieniowanie UV skóry;
  • Napromieniowanie krwi krwią UV;
  • terapia laserowa.

Dawka promieniowania i czas trwania leczenia dobierane są indywidualnie.

Środki ludowe

Przy niewielkich objawach streptodermy tradycyjna medycyna może być stosowana jako leczenie pomocnicze. Niektóre składniki ziołowe mogą powodować reakcje alergiczne lub być słabo połączone z lekami farmakologicznymi. Dlatego przed użyciem należy skonsultować się z dermatologiem.

Do leczenia wybranych składników ziołowych o właściwościach antybakteryjnych, przeciwzapalnych, zmiękczających i antyseptycznych.

Kora dębowa

Aby przygotować bulion, rozdrobnione surowce (1 łyżka stołowa. L.) Wlewa się wodą (0,5 l) i gotuje przez 30 minut. W przefiltrowanym i schłodzonym bulionie zwilżyć gazę i nałożyć na dotknięte obszary przez 30 minut 2 razy dziennie.

Krwawnik pospolity

Sucha trawa (1 łyżka stołowa. L.) Wlewa się wrzącą wodą (250 ml) i gotuje na parze w łaźni wodnej przez 30 minut. Napięty bulion radzi sobie z konfliktami 3 razy dziennie.

Miód i Granat

Aby przygotować maść, płynny miód i sok z niedojrzałych owoców granatu miesza się w równych proporcjach i trzyma przez 3 godziny. Środki smaruje dotknięte obszary 3-5 razy dziennie.

Owłosiony jastrząb

Wysuszona trawa jest mielona na proszek. Środki stosuje się jako proszek na mokrej nawierzchni 3-5 razy dziennie.

Sukcesja

Wysuszyć surowce (1 łyżka stołowa. L) zalać wodą (200 ml) i trzymać w łaźni wodnej przez 20 minut. Napełniony bulion jest stosowany jako płyn 3-5 razy dziennie.

Nagietek

Suche kwiaty rośliny (100 g) wlewa się 96% alkoholem medycznym, upierają się w ciemnym miejscu przez 7 dni, potrząsając codziennie. Naprężona nalewka służy do leczenia całej powierzchni skóry 3 razy dziennie.

Czosnek

Jest to fito-środek wzmacniający i stymulujący odporność. Kleik czosnkowy (200 g) wlewa się alkoholem (200 ml) i podaje przez 10 dni. Pojemność oznacza codzienne wstrząsy. Weź 5 kropli, rozpuszczonych w 50 ml mleka 3 razy dziennie. Przebieg leczenia przez co najmniej 20 dni.

Naturalne antybiotyki

Rośliny mają ukierunkowane działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne na paciorkowce: glistnik, eukaliptus, cetraria, szałwia. Odwar i napary roślin leczą skórę lub biorą ją do środka. Jako naturalną maść stosuje się smołę sosnową.

Wszystkie składniki preparatów ziołowych można kupić w aptece. Ponadto producenci oferują różnorodne preparaty ziołowe wzmacniające układ odpornościowy, które będą przydatne w zakażeniach paciorkowcowych.

Podstawy higieny

W przypadku streptodermy ważne jest przestrzeganie określonych zasad higieny. Podczas choroby niemożliwe jest mycie skóry wodą w uszkodzeniach i obszarach znajdujących się w ich pobliżu.

Rozprzestrzenianie się infekcji w całym organizmie wymaga całkowitego odrzucenia procedur wodnych. Gdy konflikty są zlokalizowane na obszarach o linii włosów, włosy są cięte. Golenie jest zabronione.

Zabiegi wodne są zastępowane przez traktowanie skóry roztworami antyseptycznymi: 1% kwasu salicylowego lub 0,1% nadmanganianu potasu. Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji na dużych obszarach, skórę wokół ognisk zapalenia spryskuje się środkami przeciwbakteryjnymi w postaci sprayów. Przygotowania: Terramycyna, Fortiklin, Monklavit-1.

Wszystkie zabiegi medyczne przeprowadzane są w sterylnych warunkach, ręce są utrzymywane w czystości, wykluczają kontakt skóry z brudnymi przedmiotami. W okresie choroby konieczne jest porzucenie odzieży syntetycznej, która powoduje pocenie się.

Z tego filmu możesz dowiedzieć się więcej o niektórych sposobach leczenia streptodermy.

Terapia dietetyczna

Odżywianie terapeutyczne w streptodemii polega na ograniczaniu szybkich węglowodanów i przewadze białek w diecie. Ważne jest, aby uwzględnić w codziennym menu produkty bogate w witaminę C i witaminy z grupy B.

Wyłączone z diety:

  • ciastka z białej mąki;
  • ziemniaki, produkty zawierające skrobię;
  • cukier w dowolnej formie;
  • słodka soda;
  • słodkie owoce, soki;
  • produkty rafinowane;
  • pikantne, smażone, wędzone, tłuste potrawy;
  • napoje alkoholowe.

Szybkie odzyskiwanie zapewni produkty:

  • jakiekolwiek jagody;
  • produkty kwasu mlekowego;
  • kapusta, marchew, czosnek, seler, ignam;
  • pietruszka, szpinak, imbir;
  • cytryna, kokos;
  • produkty pełnoziarniste: chleb, dziki ryż, komosa ryżowa.

Powikłania Streptoderma

Dermatolodzy twierdzą, że główną przyczyną pojawienia się powikłań streptodermy twarzy jest samoleczenie. Większość pacjentów woli leczyć lokalne objawy patologii samodzielnie, odnosząc się tylko do dermatologów z długim kursem i rozprzestrzenianiem się infekcji na dużych obszarach. To rzadko powoduje przewlekłą patologię.

W przypadku długotrwałej streptodermy ryzyko rozwoju jest zawsze wysokie:

  • egzema mikrobiologiczna;
  • szkarłatna gorączka;
  • połączenie infekcji gronkowcowej z uszkodzeniem narządów wewnętrznych;
  • posocznica (zakażenie bakteryjne krwi);
  • kłębuszkowe zapalenie nerek poststreptokokkovogo.

Zapobieganie

Ponieważ drogi transmisji i mechanizmy rozwoju paciorkowcowych zakażeń skóry są dobrze znane, podstawy profilaktyki opierają się na wykluczeniu czynników predysponujących.

Pacjent z ostrą postacią streptodermy powinien całkowicie wykluczyć bliskie kontakty ze zdrowymi ludźmi, stosować indywidualne artykuły gospodarstwa domowego.

  • dobra higiena;
  • terminowe leczenie urazów skóry środkami antyseptycznymi;
  • eliminacja dotykowego kontaktu ze skórą twarzy;
  • zrównoważone odżywianie z dziennym spożyciem witamin;
  • regularne kursy przyjmowania witamin;
  • stała kontrola nad chronicznymi patologiami ciała.

Ludzki układ odpornościowy ma ogromny potencjał, codziennie tłumiąc reprodukcję licznych bakterii i wirusów. Dlatego każda osoba powinna ją wzmocnić, nauczyć się zapobiegać czynnikom, które tłumią ochronne właściwości ciała.

Rokowanie streptodermy zależy od terminowego i odpowiedniego leczenia. W tych przypadkach jest to korzystne, patologia prawie we wszystkich przypadkach kończy się wyzdrowieniem. W codziennym życiu nie można uniknąć kontaktu z różnymi drobnoustrojami i jak będzie całkowicie zależne od osoby.